خوب می دانی که آخر سر ، همه چیز بین تو و خداست ، بهرحال بین تو و دیگری نبوده است .

مادر ترزا

شب قدر است بیا قدر بدانیم کمی

 خانه دل ز گناهان بتکانیم کمی

شعله افتاده به ملک دلم از فرط گناه

دوست را از دل این شعله بخوانیم کمی

روح را صیقل آیینه دهیم از دل و جان  

آه را تا ملکوتش برسانیم کمی

عهد بستیم و شکستیم بسی کاش! که ما

بر سر عهد وفادار بمانیم کمی

پوشه از بار گناهان شده پر حجم بیا

رمضان است به آتش بکشانیم کمی

نگذاریم زبانه بکشد دوزخمان

بنشینیم و به اشکش بنشانیم کمی

بنشانیم نهالی به امید ثمری 

چشمه از چشم به پایش بدوانیم کمی

و ارادت بنماییم و بگوییم " الغوث " 

ناله را تا به فلک باز رسانیم کمی

امشب شب قدر است...شب قبول شدن دعاها... شب پذیرفته شدن توبه...شب رقم خوردن یک سال آینده...شبی که باید قدرش را بدانیم...وازش بهره ببریم

 التماس دعای فراوان

شب قدر، گسترده ترين سفره بخشايش و پر نعمت ترين خوان رحمت خداست.
در اين شب روبروی آيينه دل بنشینیم و چهره جان را با اشک توبه، از غبار تن پاک کنیم و یا دست دعا، رخ در سحر آمرزش بشوییم

می خوام لینک یک برنامه ی خوب رو بذارم براتون

هلال احسان

این برنامه مخصوص موبایل طراحی شده و به گوشی های سونی اریکسون و نوکیا و برخی گوشی های سامسونگ می خوره

این با نصب این برنامه تما دعا های ماه مبارک رماضن .... تمام اعمال ماه مبارک رمضا به طور دقیق و روز به روز .... اوقات شرعی تمام مارکز استان ها به طور دقیق ... زیارات عاشورا .. ولی کلی امکانات دیگه رو به گوشیتون اضافه می کنید .. با نضب این برنامه دیگه حتی نیاز نیست برای مطلع شدن از وقت اذان کاری به تولزین و رادیو داشته باشید .. چون این برنامه با توجه به شهری که در اون هستید خودش سر موقع اذان هم میگه

http://www.persianmob.net/download.php?filename=saeed/88.5.21/Helal_java-[PersianMob.net].zip

شبكه یك فیلم هندی می‌دهد، شبكه دو فیلم چینی، شبكه سه فوتبال لیگ برتر اروپا، شبكه چهار تاریخ جنگ جهانی دوم را بررسی می‌كند،شبكه پنج فیلم سینمایی«تروی»و شبكه شش هم درحال تحلیل مسئله تهاجم فرهنگی در كشورهای جهان سوم است.

فكر می‌كنم هیچ كشور در جهان پیدا نمی‌شود كه مانند ایران دارای تمدن و فرهنگ و ادبیات كهن و غنی باشد؛ اما مردمش با فرهنگ كشورهای دیگر بیشتر آشنا هستند. این حرف‌ها تكراری است و من این را می‌دانم‌، اما گاهی لازم است آنقدر این حرف تكراری را تكرار كرد تا یادمان نرود كه كی هستیم و باید چه كسی باشیم!

امروز اگر از كودك‌ و نوجوان و حتی جوان ایرانی پرسیده شود دوست داری "رستم" باشی یا "سهراب" می‌گوید:"آكلیلیس" یا"جومونگ". و دختران ایرانی هم یا دوست دارند "اوشین" باشند یا بانوی اول دربار "یانگُم". اما چندنفر از دختران ایرانی "گردآفرید" را می‌شناسند. چند زن وجود دارد كه بداند زنان در ساخت «تخت‌جمشید» چقدر سهم داشته‌اند،و در این كاخ بزرگ گاهی به‌ عنوان مسوول و سركارگر فعالیت كرده‌اند. چند زن ایرانی وجود دارد كه بداند زنان در ایران باستان استاد آشپزی و متخصص شناخت گیاهان دارویی بوده‌اند.اصلا زنان و مردان امروز ایران چقدر از آداب و رسوم گذشته‌ی خود آگاه هستند. تحقیق و به‌دست آوردن ‌آمار در این زمینه ‌هیچ چیز جز شرمندگی برای ایرانیان نخواهد داشت. اگر این شرمندگی دو دلیل داشته‌باشد،نباید شك كرد كه یكی‌ از آنها صدا و سیمای ایران است! ‌برای‌پی‌بردن به ‌این نكته بدون ‌ذكر مثال و نمونه و نام ‌و نسبت، تنها كافی است یك هفته پای برنامه‌های تلوزیون بنشینید تا متوجه‌ی این نكته شوید.

در این زمان شاهد خواهید بود كه زنان هندی‌ و چینی و ژاپنی، كره‌ای و غیره با چه شجاعت و حوصله‌ای زندگی خود را از هفت‌خوانِ به‌سلامت عبور می‌دهند؛ و شما خواهید دیدكه جنگجویان یونانی و رومی، چینی و كره‌ای با چه دلاوری از خاك‌ سرزمین ‌خود دفاع می‌كنند. آن‌هم یونان و روم كه بخشی از فرهنك خود را از ایران دارند. یونان و روم كه بخش زیادی از راه و روش‌های جنگی را از ایرانیان آموخته‌اند. اما در این هفته شما هیچ كارتون یا سریال یا فیلمی را نخواهید دید كه به شما بگوید زنان مردان و كودكان در ایران باستان چگونه زیسته‌اند و چه كشیده‌اند كه همین خاك و فرهنگ حال حاضر به ما رسیده است. هیچ برنامه‌ای نخواهید دید كه نامی از شاعران و نویسندگان و ادبیات ایران باستان داشته باشد و بگوید كه شعر دوره مانویان به گونه‌ای شعر آزاد و سپید است و این یعنی ما پیش از اروپاییان شعر سپید داشته‌ایم.

حقیقت در این است كه ما در كنار كوه ایستاده‌ایم،بی آنكه از بزرگی و عظمت آن باخبر باشیم داریم باحسرت به قله‌های كوچك همسایه افتخار می‌كنیم.دست ‌اندركاران ‌صداوسیمای ایران در حالی به دوبله و پخش فیلم‌هایی چون «گادیاتور»،«تروی» و «افسانه جومونگ» دل‌خوش‌اند كه كشورهای دیگر در حال ساختن فیلم درباره ایران باستان ، فرهنگ و تمدن آن دوره‌ و ثبت به نام خودشان هستند. در این‌باره نگاهی به فیلم‌های ساخت روسیه و كشورهای تازه استقلال یافته و نمونه‌هایی كه در آمریكا و اروپا ساخته می‌شود، كوتاهی این نهاد دولتی را نشان می‌دهد!

البته از سویی با دیدن فیلم «رستم و اسفندیار» و «یوسف و زلیخا» انسان به خودش می‌گوید، همان بهتر كه صدا و سیمای ایران از ساختن فیلم در مورد ایران باستان خود‌داری كند. جنگ رستم و اسفندیار یكی از زیباترین و بزرگ‌ترین منظومه‌های حماسی جهان و به اعتقاد برخی بهترین است. اما با آنچه كه در تلویزیون ایران دیده شد، جز یك داستان سست با بازی‌های سطحی و احساسی چیزی به نمایش در نیامد. حالا در مقابل نگاه كنید به تروی یا گلادیاتور كه به هیچ عنوان از نظر حماسه و داستان در اندازه‌های رستم و اسفندیار در شاهنامه فردوسی نیستند. اما همین داستان‌های معمولی را چنان ساخته‌اند كه مخاطب ایرانی با خود می‌گوید، كاش ما در تاریخ خودمان قهرمانانی با این شجاعت داشتیم.

هیچ چیز بدتر از این نیست كه داشته‌های بزرگ خودت را به فراموشی بسپاری یا به خیال خودت به خاطر خوشایند بعضی‌ها آنها را از تاریخ معاصر ایران حذف كنی، در حالی كه دنیا آنها را می‌شناسند و به آنها با دید‌ه‌ی احترام نگاه می‌كند. هیچ چیز بدتر از این نیست كه تمام قهرمانان مرد و زن یك سرزمین غریبه‌ها باشند و قهرمانان باستانی سرزمینت در خاك خود غریبه!....

باید گفت:ایران امپراتوری فراموش شده‌ای است كه این روزها خود زنی فرهنگی ناشیانه در تلویزیون آن حال آدم را بد می کنه!

در پایان اعتراف می‌كنم كه این حرف‌ها چیزه تازه‌ای نیست و بسیاری آنها را می دانند و بسیاری نیز گفته‌اند، اما فكر می‌كنم بعضی مسایل تكرارش مانند باران مداوم برای یك سرزمین نیاز است.

اینم یه جورشه دیگه...... نکنه شماااهااا هم ........

نه نه . من شک ندارم که همکلاسیااااااام اینجوری نیستن... مگه نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟